Hoe ziet het leven als hsp’er eruit na een echtscheiding? In het meest gunstige geval kies je er zelf voor om na één of meerdere teleurstellingen alleen verder te gaan. In een ongunstig geval is het je overkomen en was het in de eerste instantie niet jouw keuze.  Er werd voor jou gekozen. In beide gevallen volgt er een rouwperiode. Je neemt immers afscheid van een leven waarin alles vertrouwd was, ongeacht of het fijn of onprettig was. Hoe lang deze rouwperiode duurt, is per persoon verschillend en spelen daarbij meerdere factoren een rol.

De nieuwe weg gaat eerst naar binnen en daarna volgt de manifestatie naar buiten

Wanneer je baan hebt, zal je weer snel in het ritme van alledag komen. Je werk geeft afleiding en zekerheid qua inkomen. Maar wanneer je niet in de gelegenheid bent geweest een carrière op te bouwen, komt er heel veel op je af. Huisvesting, inkomen etc.. Je hebt dan het gevoel dat je middenin een jungle staat. Er komen veel angsten en onzekerheden om de hoek kijken. Hiermee wil ik trouwens niet zeggen dat wanneer je baan hebt, je dan geen angsten en verdriet kent. het is voor iedereen moeilijk om de draad weer in vertrouwen op te pakken.

In dit geval spreek ik vanuit mijn ervaring als gescheiden vrouw van 58 jaar die geen werk en huisvesting had. Die dankzij een relatie, waarin zij werd geïsoleerd van iedereen die haar lief was, nu alleen op de wereld is. Onderstaand deel ik mijn ervaring die voor velen herkenning zal geven. Tevens hoop ik met mijn verhaal vrouwen te inspireren die uit een narcistische relatie komen.  De nieuwe weg gaat eerst naar binnen langs oude wonden en daarna volgt de manifestatie naar buiten.

Maar…op een dag, na de zoveelste val, voel je bij het opstaan dat je anders bent

Naarmate de ruwe kantjes van de pijn verzachten, begin je aan de opbouw van je nieuwe zelfstandige bestaan. Het is een proces van vallen en opstaan. Maar…op een dag, na de zoveelste val, voel je bij het opstaan dat je anders bent. Je bent sterker, meer vastberaden maar vooral evenwichtiger. Je maakt jezelf niet meer klein. Waarom zou je? Je intenties zijn veranderd en dat zorgt voor rust en balans. De innerlijke leiding wijst je de weg en je voelt dat het goed is. Dan kijk je nog eens vluchtig over je schouder en zie je welke weg je dapper hebt afgelegd. Welke obstakels je hebt getrotseerd. Daar waar anderen de handdoek in de ring hadden gegooid, heb jij jezelf gereset en de draad met frisse moed weer opgepakt. Dat is je karakter. Altijd positief en vrolijk. Opgeven is geen optie want wie A zegt moet ook B zeggen. De innerlijke fluistering vertelt je waar je heen moet en zorgt dat de juiste inspirerende mensen op je pad verschijnen. Nee, zij nemen jouw verantwoording niet uit handen maar steunen je aan de zijlijn. Hun woorden zijn een liefdevolle massage voor je ziel. Zij zijn een voorbeeld en zij geloven in jouw capaciteiten. Dit zijn de mensen die het beste in jou naar boven halen. Dankzij deze support zal ook jij een ander aansteken met jouw herboren vuur van levensvreugde.

Zie ik iets over het hoofd wat de ander wel ziet?

Maar dan……..zomaar uit het niets, ontvang je berichten van mensen uit je verleden die zich zorgelijk afvragen of het wel goed met je gaat. Sommigen goed bedoeld maar toch roept het weer twijfels op. Zie ik iets over het hoofd wat de ander wel ziet? Het knagende stemmetje van het verleden komt weer even om de hoek kijken. Je leven lang kreeg je te horen dat je er niets van bakte op school en maatschappelijk kon je ook je draai niet vinden. Wie je als mens bent, wordt niet gezien. Je loopt buiten de lijntjes van deze gedicteerde, over gestructureerde maatschappij waar geen ruimte is voor het individu. Er zijn slechts liefdeloze regels waar jij niets mee hebt. Je wordt ongelukkig en kunt niet functioneren wanneer je het spel probeert mee te spelen.

Een leven lang omringd door narcisten

Al deze overwegingen flitsten door je heen bij die ene vraag: “Gaat het wel goed met je?” Pas op voor de mensen om je heen!

“Ja, het gaat prima met mij. Dank voor de bezorgdheid maar het is niet nodig. Ik denk dat je het goed bedoeld maar verdomme…ik ben dat kleine kind niet meer die zich door dit soort opmerkingen weer onder water laat duwen.” Een leven lang omringd door narcisten; mensen die het fijn vinden jou te kleineren zodat zij zich groter kunnen voelen. Het begint met bezorgdheid en daarna nemen ze je leven geleidelijk over. Ze zijn weg uit mijn leven omdat ik nu weet dat ik sterker ben als zij. Zodra ze niet meer op jouw energie kunnen teren, storten hun levens in. Je laat ze knock out achter en bid voor ze dat ook zij op eigen kracht verder kunnen. Maar ze zullen het net als ik, zelf moeten doen.  Je kunt je dankbaarheid betonen aan je onderdrukkers. Zij hebben doormiddel van de tegenstand jouw kracht juist naar boven gedrukt. Heb hen lief!

Ana

Herken jij je in mijn verhaal en wil je er over praten?

Je kunt mij bereiken via een telefonisch spreekuur op 0909-0237 box 01

Coach Ana Akkermann

www.rimpelsopjeziel.nl

Terug naar blog overzicht